ராணி சம்பந்தர் சின்ன வயதில் சீர் வரிசை பென்னம் பெரிய பிணைப்பு முன்னம் செய்த அருட்கொடை அன்னமூட்டித் தானுண்ட தந்தை கன்னம் நோகுமெனக் கண்ணுக்குக் கண்ணாக அரவணைத்த

சந்த கவி இலக்கம்_197 “சின்ன வயதில்” கைக் கட்டில்லை வாய்கட்டில்லை கால்கட்டில்லை சிட்டுகுருவியாக சிறகடித்து பறந்தேன்! அம்மாவிடம் அடம் பிடிப்பது ஐயாவை கண்டதும் அமைதியாவதும் அக்காமார்களுடன் தோழியாய்

iframe src=”https://ahaslides.com/VJ85Q” width=”100%” height=”620″ scrolling=”no” /iframe> Sample Code to Copy: iframe src="https://ahaslides.com/H530G" width="100%" height="620" scrolling="no" /iframe>

அது ஒரு கனாக்காலம் இல 54 அது ஒரு கனாக்காலம். அது எமது சிறுவயது காலம் சிறுவயதில் ஓடி திரிந்து விளையாடிய காலம் நினைத்தாலும் மறக்க முடியாத

ஜெயம் தங்கராஜா அது இறக்கைகள் இல்லாது சிறக்கடித்தகாலம் இனிமையை அள்ளிப்பருகி துள்ளித்திரிந்த கோலம் வசந்தம் கூடுகட்ட சுகமும் வசமானதே நிகழும் பொழுதுகளுக்குள் மகிழ்ச்சி நிசமானதே படிப்பும் துடிப்பும்

நகுலா சிவநாதன் அது ஒரு களாக்காலம் நிலாக்கால மேகங்கள் நீந்துகின்ற விண்மீன்கள் கனாக்கால கோலங்களாய்க் காலச்சுவட்டில் பதிந்த அந்தக் காலம் முற்றத்த மணலிலே முழுஇரவும் அற்புதமாய் பாசஉறவுகள்

சிவதர்சனி இராகவன் வியாழன் கவிதை-2188!! „அது ஒரு கனாக்காலம்” குச்சொழுங்கை குடிசை வீடு குட்டிக் குட்டிக் கோயில்கள் திண்ணையிலே பாட்டி அப்பு தீராத மண் விளையாட்டு.. ஊர்

ராணி சம்பந்தர் மகிழ்வான பிறந்த மண் சொந்த பந்தம் சூழ்ந்து வாழ்ந்து வந்த இனிமைக் காலம் பட்டுப் பூச்சியாய் சிறகடித்துப் பறந்த காலம் தனிமை நினைவேயன்றிய கனிவு

இரா.விஜயகௌரி விழிக்குள் மொழி பேசி வியந்து தினம் மலர்ந்து மலருக்குள் இதழாய் நின்று மகிழ்ந்தெழுந்த பொற்காலம் பதின்ம வயதெழுதி எங்கள் பழகும் உறவிழைந்து -தினம் தென்றலின் சிறகசைக்க