நிழல் தேடும் வேளை உச்சி வெயில் கணகணக்க உச்சம் தொடும் வெப்பமே! பச்சை மரம் இலை விரிக்க பக்கத்துணையாகும் நிழலே! நிழல் தேடும் வெளையிது நிஐமான உண்மையிது

வசந்தா ஜெகதீசன் நிழல் தேடும் வேளை… உருகியே வீழ்கின்ற மெழுகினைப் போல உடலங்கள் வாடுது வெப்பத்தின் தாக்கம் நீச்சலில் தாக்கங்கள் எங்குமே கூட்டம் வெப்பத்தின் தாக்கத்தில் உயிர்களின்

வியாழன் கவி 2361 நிழல் தேடும் வேளை.. நிறைவாய் வெம்மை நமைச் சூழும் வேளை நிழல் தேடும் மனிதம் தழழில் சிக்கி தவிக்கும்.. கோடை காலம் வந்து

நேவிஸ் பிலிப். கவி இல(628) கொழுத்தும் வெயிலிலே நிழலுக்காய் எங்கே போவோம் மரத்தை வெட்டி பசுமை அழித்தோம் சோலை நிலங்களை பாலை வனமாக்கி மானிடா் யாவரும் நிழல்

க௫வறைப் பந்தம் விலகிடும் சொந்தம் முதுமைக்குள் முடங்கி தனிமைக்குள் அடங்கி நிஜத்தைத் தொலைத்து நிழல்களை நினைத்து மௌனியாகி மரணித்து மனதோடு போராடி நிழல் தேடும் வேளை இனவாதம்

ராணி சம்பந்தர் நிழல் தரும் வேளை சுழல் மேகம் சுருண்டு உருண்டு கறுத்ததே கிழக்கு மேற்கு உற்றுப் பார்வையிடப் பலத்த காற்றுப் பெருத்ததே மின்னல் பூத்திடவே இடி

செல்வி நித்தியானந்தன் நிழல் தேடும் வேளை ஆதவனின் அகோர வெப்பம் ஆட்டமும் பலநாடாய் கண்டதே ஆறு குளம் குட்டை தேடியே ஆர்வமாய் பலரும் நாடியே சுட்டெரிக்கும் சூரிய

கோடை காலம் பிறந்தது கொப்பளித்தது கடும் வெயில் அகோர வெப்பம் வேளை நிழல் தேடி ஒதுங்கும் உயிர்கள் இசை மீட்டிய சிட்டுக்கள் கடும் வெயில் தாங்கும் மரங்கள்

இரா விஜயகௌரி பிறக்கும் போதே இறப்பெழுதி இறப்பை மறுத்து மறந்தே வாழ்வெழுதி உருண்டு ஓடும் தினங்களுள்ளே உளைச்சலில் உழலும் மாந்தர்கள் நாம் நோயும் பிணியும் தொடமுன்னே அழகாம்

நேவிஸ் பிலிப் கவி இல (624) ஞாலத்திலே பவனி வரும் உற்சாக முகங்கள் ஏராளமாய் அன்போடு நெஞ்சணைத்து ஊஞ்சலாய் தாலாட்டி தனிமையில் தவித்து ஆறுதலுக்காய் அலைய பாசமாய்

நகுலா சிவநாதன் அனலாய் வெப்பம் அனலாய் வெப்பம் அடிக்குது தினமும் அகத்திலே சூடும் கூடுது நிதமும் மனமும் சோர்வாய் மயக்கும் வெயிலில் கணமும் தாக்கம் கதிரின் விளைவாய்

ராணி சம்பந்தர் புதிர் போடும் வேதனைத் தாக்கம் எதிர்காலப் பெரியதோர் ஏக்கமே வேலை வேலை என உண்ணாது உறங்காது குதித்தோடும் வேகம் இதுவே தமையே மறக்க வைக்கும்