ராணி சம்பந்தர்
நானோ எட்டி எட்டி வானம்
தொட என்னால் ஆனவரை
எத்தனிக்கும் வேளை என்
வேகம் அதிகரிக்கிறது

ஈற்றில் எழும்பி நின்று தொட
துள்ளித் துள்ளிக் குதிக்க
அதுவோ தள்ளித் தள்ளிப் போக
கைகளை உயர்த்தி மீண்டும்
துள்ள கட்டிலிலிருந்து கீழே
தொப்பென்று விழுந்தேன்

அப்போது தான் தெரிந்தது
அது ஒரு அழகான கனவுப் பயணம்
என உணர்ந்து கொண்டேன்.

Author: Selvi Nithianandan