சிவாஜினி சிறிதரன் சந்த கவிதை இலக்கம் _199 “திருவிழா” ஊர் கூடி உறவு கூடி உற்சவ பெருவிழா ஒன்றிணைக்கும் திருவிழா! அலங்கார ஆராதனை சுவாமிக்கு அமைதி பூஜை

ராணி சம்பந்தர் உழைத்துக் கழைத்தவர் மனதில் உலகெங்கும் கழிப்பூட்டும் விழா கோழையிலும் விழிப்பூட்டுமதில் வாழை,தோரணம், சோடினையில் வீதி எங்கும் அழகுப் பேரானந்தம் அழைத்துச் செல்லும் வாழ்க்கையில் கல்லும்

iframe src=”https://ahaslides.com/OEMIL” width=”100%” height=”620″ scrolling=”no” /iframe> Sample Code to Copy: iframe src="https://ahaslides.com/H530G" width="100%" height="620" scrolling="no" /iframe>

உயிர்க்குமா சுவடுகள் இல 55 மண்ணிணுள் புதைந்தவரின் உயிர்கள் தோண்டப்படுகின்றன அவை எலும்புச் சுவடுகளாக வெளிவருகின்றன புதைக்கப்பட்டவரின் உறவினரின் கவலை தீருமா செம்மனியில் உயிர் நீத்தவர்களின் நீதி

ஜெயம் தங்கராஜா ஊரெங்கும் வந்தது திருவிழாக் காலம் பாரங்கே மகிழ்ச்சியில் மக்களின் கோலம் சிறுவர் முதல் பெரியோரும் கொண்டாட்டம் உறவுகளாய் நன்னாளில் ஒன்றுசேரும் பெருங்கூட்டம் இறைவனின் அருள்

ஜெயம் தங்கராஜா அரச பயங்கரவாதம் செய்ததே அரக்கத்தனம் சரணடைந்தோரையும் கொன்று புதைத்த மிருகத்தனம் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் வருவார்களேயென்ற கனவுகள் வீணாகிப்போனதால் சுக்குநூறாகியதே உறவுகளின் மனங்கள் நீண்டுசெல்கின்றது மனிதப்

வியாழன் கவிதை …2195!! உயிர்க்குமா சுவடுகள்!! செம்மணி தன் வயிற்றுள் செரிக்காது இருந்திட்ட எம்மவர் உடலங்கள் உலகின் முன் காட்சியாய் சாட்சியமாய் இயம்பி விட்ட சிப்பாய் தன்

நேவிஸ் பிலிப் கவி இல(484) ஆயிரம் கைகள் மறைத்து நின்றாலும் ஆதவனை மறைக்க முடியுமா? ஆழக் குழி தோண்டிப் புதைத்து விட்டாலும் உண்மைகள் உறங்கிடுமா? புறக்கணிப்பின் பக்கங்களாய்

ராணி சம்பந்தர் எப்பெப்ப ஜெனிவா கூடுமோ அப்பப்ப தலைதூக்கும் சேதி சொற்ப விடயம் வெளியில மிச்சம் எச்சமோடு எச்சமாய் மீண்டும் புதைந்திடும் சங்கதி கச்சிதமா தொடங்கிப் பிச்சுப்