அகிலத்தில் அன்புருவாய் வாழ்ந்து இகமதில் அறிவுச் சிகரங்களாய் வாழ வைத்த தெய்வங்கள் அன்னை தந்தை அன்புக்காக வாழும் பெற்றோரை அரவணைக்க யாருமற்ற அனாதைகளாய் காப்பகங்களில் வலிந்து அனுப்பும் காலமிது தன் உதிரத்தையே பாலாக ஊட்டிய தாயை உழைப்பையே வியர்வையாக்கிய தந்தையை காலம் முழுவதும் தம் கடமை என பாராது கடிந்து கொட்டி வாழும் பிள்ளைகள் காலமிது கொடி கட்டி பறந்து அனுபவம் பெற்ற காலமற்று தரை தட்டி போய் தடி கொண்டு நடக்கலாச்சு வலுவிளந்து பலமற்ற நிலையிலே வயதாக நகைப்பிற்கு ஆளாகி நலிந்து நிற்கையில் வயதான காலம் வருமோ உணராத இளையோர் அனுபவத்தால் பலதும் பெற்ற முதியோரை ஈடாகுமோ மறைந்தும் மறையாத தெய்வங்களை