மொழிதனை இயம்பிட்ட மழலைகளாய் நாம், தாய்மொழிதனை கேட்டு கருவறையில் கண்ணுறங்கும் போதே கற்றிட்ட சிசுக்களாய் நாம்! இவ்வுலகில் அவதரித்த பொழுதினிலே, “அம்மா” என்ற மூன்றெழுத்து வார்த்தையினை மொழிந்துவிட்ட

வசந்தா ஜெகதீசன் மொழியே முகவரி .. தொப்புள் கொடியாகி தொடர்கின்ற பந்தம் தொடர்பாடல் உலகிற்கு இதுவேதான் சொந்தம் அவரவர் வாழ்வின் அடையாளச் சின்னம் உலகே வசப்படும் உயிர்ப்பின்

கவி இலக்கம் 779 மொழியே முகவரி பண்பாடு முகவரி பண நிறைவெறி பகட்டு வாழ்வு மொழியை மறந்து பற்பல கலசாரம் பசியென புரியாது ருசியென விளங்காது விதியென

நேவிஸ் பிலிப் கவி இல(658) “அ “என்ற முதல் எழுத்தே தமிழ் மொழியின் முகவரியாய் கல்லும் மண்ணும் தோன்றாக் காலத்தே நல் வழி காட்டிய தாய்மொழி அன்னையின்

வஜிதா முஹம்மட் தாயின் கருவில் அறிமுகமாகி என்சிந்தையின் ௨௫வில் முகவரியாகி தலைமுறை இணை பாலமாகி பண்பாடு விழிமிய துடுப்பாகும் நாடுதேடி ஓடிவந்த பாதையிலும் சுயதேடலின் சுயத்தை தொலைத்திடாமல்

ராணி சம்பந்தர் தரணியில் நிகரில்லாத தமிழ் மொழி அருவரியே தொடங்கி இறுதி மூச்சிலே அடங்கியதே உணவுப் பசி உறவுப் பசியும் இல்லாது நடமாடும் மனிதர் இணைய நட்பு

வஜிதா முஹம்மட் தாயின் கருவில் அறிமுகமாகி என்சிந்தையின் ௨௫வில் முகவரியாகி தலைமுறை இணை பாலமாகி பண்பாடு விழிமிய துடுப்பாகும் நாடுதேடி ஓடிவந்த பாதையிலும் சுயதேடலின் சுயத்தை தொலைத்திடாமல்

இரா.விஜயகௌரி ஓடி ஓடி உழைத்த கால்கள் உருக்குலைந்து போன தேகம் பார்வை மங்கிய ஒளியிழந்த விழிகள் சுருக்கம் போர்த்திய தேகத்தின் வாகு எண்ணி எண்ணி வியந்த அழகு

இல 95 கன்றுக்குட்டி துள்ளிக் குதிக்கும் கால்கள் மழலை பேசும் கண்கள் அம்மாவின் பின்னே ஓடும் அன்பாக முட்டி பார்க்கும் என்னோடு சேர்ந்து திரிந்து துறுதுறுவென விளையாடும்

கவிதை 816 என்னுடையது என்னுடையது என்று சொன்னாயே பிறக்கும்போதும் கொண்டுவரவில்லை இறக்கும் போதும் கொண்டுசெல்வதுமில்லை மாளிகை காட்டினாய் கோட்டை காட்டினாய் கதவின் சாவி ஒருநாள் கைமாறியது வியர்வையை

நகுலா சிவநாதன் அலங்கார நல்லூரா! நல்லூர் முருகனே செவ்வேள் அழகனே! வல்ல எழில் வடிவ மயிலோனே! சொல்ல வார்த்தையில்லாச் சுடரழகுச் சோதியிவன் சுந்தர எழிலழகன் எங்கள் முருகன்

ராணி சம்பந்தர் பேரும் புகழுமிக்க உலகிலே மாந்தரும் ,பயிர் நிலங்களும் கால் நடைகளுமிருந்த இடம் தெரியா அழிந்திடும் வேகம் மண்ணிற்கு கட்டுக்கடங்காத சிவந்த கண்ணில் தெரிந்ததே நெருப்பு